|
|
|
|
|
نقدي بر فيلم «تنها دوبار زندگي ميكنيم»
[چهارشنبه، 8 اسفندماه 1386]
«تنها دوبار زندگي ميكنيم» از آن دست فيلمهايي است كه به انسان حس و حال خوبي ميدهد. از آن دست فيلمهايي كه بياختيار با ديدنش ميگويي چه فيلم قشنگي! اين فيلم قصهاي كاملا مشخص و حتي نزديك به كلاسيك دارد اما روايت آن كلاسيك نيست. داستان در برزخي ميان واقعيت و خيال ميگذرد.در يكي از سكانسهاي اوليه فيلم، سيامك در اثر حمله عصبي ميميرد و در نماي بعدي از داخل قبر به آسمان آبي بالاي سرش نگاه ميكنيم و در نهايت او را ميبينيم كه از قبر بيرون ميآيد و براي بار دوم زندگي را شروع ميكند، وارد شدن شخصيت دختر فيلم هم كه خود را شاهزادهاي از جزيرهاي دوردست ميداند كمك زيادي به ايجاد فضاي سورئال فيلم ميكند. در اين فيلم به نوعي باگذشته آدمها از جمله شخصيت اصلي فيلم روبهرو هستيم. شخصيت سيامك نيز كه با چهره سرد و سكوت سنگينش حسابي به دل مينشيند قهرمان عاصي داستان را مانند يك گنگستر مي سازد كه تنها در پي تمام كردن كارهايش است. مينيبوس خالي هم تنهايي سيامك را نشان ميدهد.
مريم شيرازي نوشته شده توسط mahiar بازدید: 150 نفر |
|
Copyright 2006 Tafrihi , All Rights Reserved
