خانه        بایگانی

مجيد مجيدي: ابايي ندارم بگويم«آواز گنجشكها» تكرار فيلم‌هاي قبلم است [چهارشنبه، 15 اسفندماه 1386]

انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان طي مراسمي با اهداي لوح تقدير و سكه‌هاي بهار آزادي فيلم‌هاي «آواز گنجشكها» مجيد مجيدي، «به همين سادگي» رضا ميركريمي و «فرزند خاك» محمدعلي باش‌آهنگر را به عنوان فيلم‌هاي منتخبش در بيست و ششمين دوره جشنواره فيلم فجر تقدير كرد.

به گزارش خبرنگار سينمايي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، ساعاتي قبل هيات داوران انجمن روزنامه نگاران مسلمان با تقدير از فيلم‌هايي «سبز كوچك» غلامرضا رمضاني، «تولدي ديگر» عباس رافعي و «آن مرد آمد» حميد بهمني، جوايز خود شامل لوح‌هاي تقدير و سكه‌هاي بهار آزادي را به ترتيب به «آواز گنجشگ‌ها» مجيد مجيدي،«به همين سادگي» رضا ميركريمي و «فرزند خاك» محمدعلي آهنگر‌ اهدا كرد.

آهنگر پس از دريافت جايزه با تشكر از توجه به فيلم «فرزند خاك» اين جايزه را عاملي انرژي‌بخش براي ساخت آثارش در آينده دانست.

رضا ميركريمي كارگردان «به همين سادگي» هم پس از دريافت جايزه، انزجار خود را از فجايع دشمنان اسلام در مناطق غزه، فلسطين و لبنان اعلام كرد و اظهار اميدواري كرد: شاهد پيروزي مسلمانان در همه‌ي بلاد اسلامي باشيم.

مجيد مجيدي كارگردان «آواز گنجشكها» هم پس از دريافت جايزه‌اش به قرائت متني پرداخت.

مجيد مجيدي در اين متن آورده است: «خداي را شاكرم كه در هياهوي نغمه‌هاي ناساز، «آواز گنجشك‌ها» بر گوش‌هاي بسياري شنيدني آمد و بر چشمهاي فراواني ديدني.

از انعكاس مثبت فيلم در اين مدت كوتاه در ميان گروه‌هاي مختلف و مخاطبان گوناگون سخن نمي‌گويم؛ اما در مقابل آنان كه از تكرار و پيام تكراري ‌فيلم سخن گفته‌اند مي‌گويم،‌ كه هيچ ابايي ندارم كه اعلام كنم؛ اين فيلم مانند آثار قبلي من، «بچه‌هاي آسمان»، «رنگ خدا»، «باران»، «بيد مجنون» باز هم بر فطرت و نهاد پاك انساني تاكيد مي‌كند.

باز هم سخن از نياز دنياي امروز يعني معنويت. بدون تكيه به معنويت. آنچنان كه در جاي جاي جهان مي‌بينيم. انسان‌ها،‌ گرگ‌هاي درنده‌اي خواهند شد كه درندگان وحشي نيز شرمنده ددمنشي‌هاي آنانند. در شرايطي كه جاي خالي «خدا» بيش از هر زمان و عصري احساس مي‌شود و تاريخ گواه آن كه: بدون خدا، هر عملي مباح و آزاد است،‌ بايد آزادگان نگران باشند. و از آن ميان:‌ هنرمندان آزاده.

در اين صورت چه باك از برچسب «تكرار» كه اگر تكرار «مَذموم» بود و ناپسند، بايد اولين اعتراض و بزرگ‌ترين اعتراض را به پيامبران نمود كه در طول اعصار و قرون، همه، سخن تكراري بر زبان رانده‌اند و پيام تكراري «بازگشت به معنويت» را سر داده‌اند. وقتي «آواز گنجشك‌ها» در برلين به نمايش در مي‌آيد و استقبال تماشاگران گوناگون و منتقدان ريز و درشت، اين چنين بهت انگيز و حيرت‌آور مي‌شود، من بر اين باور استوارتر مي‌گردم كه،‌ اخلاق و معنويت گمشده عصر ماست و اين مهم،‌ جغرافيا و مكان نمي‌شناسد. اعتراف مي‌كنم كه نگاه اين چنيني و موفقيت و اقبال آن‌چناني را وامدار مكتبي هستم كه در آستانه رحلت بزرگ پيامدارش رسول گرامي اسلام هستيم.

وامدار پيامبري كه از پس قرن‌ها، ندايش را مي‌شنوم كه فرمود: من مبعوث شدم تا برتري‌ها و مكارم اخلاقي را به اتمام رسانم. وامدار رسول رحمتي كه برنهاد و فطرت پاك انساني تكيه مي‌كرد و مي‌فرمود: هر انساني بر فطرت پا‌ك‌زاده مي‌شود، حتي اگر پدران و مادراني كافر و مشرك داشته باشد. وامدار پيامبري كه نه تنها در عصر خود، كه امروز نيز مظلوم و جفا ديده است.

اگر روزگاري كودكان و ديوانگان سنگش مي‌زدند و دندان و پيشاني مباركش را مي‌شكستند. و در برابر انديشمندان دور از خدا، شاعر و نادانش مي‌خواندند، در جاهليت نوين نيز مانند جاهليت اُولي، داستان تكرار مي‌شود. نابخردان و كودك صفتان، با هجو و كاريكاتور با او به ستيز برمي‌خيزند و انديشه ورزان دنيا طلب، شاعر و نادانش مي‌خوانند و چون جاهليت پيشين، قرآن را «اساطيرالاولين» مي‌دانند.

آن روز كه جشنواره فيلم دانمارك را به خاطر بي‌حرمتي به پيامبر(ص) مهرباني كنار نهادم،‌ بسياري آن اقدام را سياسي و حكومتي خواندند. در دنياي آلوده امروز، كار به جايي رسيده است كه ارزش‌ها ضد ارزش شمرده مي‌شود و ضد ارزش‌ها، ارزش. هر عملي چون به مزاج ما خوش نيايد در توهم خويش، به جايي منسوبش مي‌كنيم.

اگر كسي از اعتقاد به باورش دفاع كند، وابسته خوانده مي‌شود و اگر آسوده بنشيند تا به مقدسّاتش بدترين توهين‌ها و ناروايي‌ها صورت گيرد،‌ آزاده است. اين‌جا مي‌گويم كه من نه از موضِع دفاع از حاكميت و دولت، كه مي‌دانيد مرا با سياست و سياست پيشگي كاري نيست. كه از موضع يك مسلمان يك هنرمند، پيرو مكتب اهل بيت، انزجار خود را از آنچه يك به اصطلاح روشنفكر گفته است اعلام مي‌كنم، و از همه آنان كه در مقابل اين جفاي بي‌نظير، سكوت پيشه كرده‌اند، گله‌مندم. حالا بايد پرسيد اگر سياست پيشه نيستيم، چرا وقتي چند كودك صفت و ديوانه رفتار بيگانه با كاريكاتور، به پيامبر ما توهين مي‌كنند، آن موج به راه مي‌افتد، اما امروز كه از زبان خودي، ناپسندترين نسبت‌ها به آن بزرگ و كتاب هدايتش قرآن داده مي‌شود، سكوت همه جا را در بر مي‌گيرد و جز يكي جز صداي كم‌جان هيچ كس فرياد نمي‌زند كه چرا دوباره پس از قرن‌ها، به پيامبر نسبت شاعري مي‌دهند و قرآنش را احساسات شاعرانه و خطاپذير مي‌خوانند.

اگر آن روز كه روشنفكران مذهبي، عصمت و علم غيب ائمه را زيرسوال بردند و نفي كردند، يا مُسلمات تاريخي چون غدير و شهادت حضرت زهرا (س) را افسانه خواندند يا مانند همين قلم منحرف، زيارت جامعه‌ي كبير را (مرامنامه شيعه غالي) برشمردند، سكوت نمي‌كرديم،‌ امروز جسارت به مرحله‌ي پيامبر و قرآن نمي‌رساندند، ‌تا علنا پيامبر را فردي عامي و ناآگاه و هم‌سنگ افراد جاهلي بخوانند و قرآن، كلام الهي را محصول بشري بخوانند.

كسي كه ادعاي مولوي شناسي مي‌كند و براي او بيش از معصومان ارج و اعتبار قائل است،‌ بداند كه به حكم مُرادش مولوي، كافر است.

گرچه قرآن از لب پيغمبر است

هر كه گويد حق نگفت، آن كافر است

اين همه آوازها از شَه بود

گرچه از حلقوم عبدالله بود.»

در ابتداي اين مراسم فضايلي دبير انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان، هنر را زبان آفرينش تعريف كرد و افزود: هنر به هر ميزان كه از صبقه الهي برخوردار باشد به واقعيت و اصالت هنر نزديك‌تر است. هر هنري مي‌تواند در ظاهر جذاب، فريبنده باشد اما از واقعيتش يعني صبغه‌ي الهي فاصله بگيرد.

وي افزود: انقلاب اسلامي به دليل برخورداري از غناي فرهنگي، پيام‌هاي متنوع،‌جذاب و پرمحتوايي براي هدايت بخشي انسان‌ها مي‌تواند داشته باشد. انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان به عنوان يك نهاد مردمي و مجموعه غيردولتي در عرصه‌ي مطبوعات امسال براي اولين بار تلاش كرد از نگاه مطبوعات دقيق‌تر، همه‌جانبه‌تر به سينما نگاه كند و مطبوعات براي كمك به ارتقاي هنر سينما مي‌تواند كمك بسزا و شاياني داشته باشد.

محمود گبرلو از اعضاي انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان نيز در ابتداي سخنانش، سينما را هنري برتر و متعالي خوانده و افزود: سينماي ايران از چنان نقشي برخوردار است كه قافله سالار فرهنگ كشورمان محسوب مي‌شود.

وي افزود: نقد صرفا به معناي ارزيابي آثار توليد شده به نظر مي‌رسد و حلقه‌ي مفقوده تبيين خلاءها و تبيين كارهاي انجام نشده است.

گبرلو نگراني عميق انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان را نسبت به غفلت مسئولان سينمايي از پرداختن به تاريخ انقلاب اسلامي، اظهار داشت و افزود: سينماي دفاع مقدس نيز در اين دوره از جشنواره، جايگاه درخور توجه‌اي در آثار نداشت و سينماي اجتماعي – سياسي متناسب با مباني و آرمان‌هاي انقلاب اسلامي نيز نياز به توجه بيشتري دارد.

وي افزود: فقدان چنين سينمايي،‌ به ميدان‌داري جريانات ليبرالي، فمنيستي و نهيليستي خواهد انجاميد. سينماي ايران در فضاي موجود مي‌تواند در مقابله با آثار ضد ايراني استكبار جهاني اين تهديد را به فرصتي مناسب براي پيام‌رساني تبديل كند.

گفتني است: اين مراسم در مجموعه‌ي فرهنگي سيدالشهداء در ميدان هفتم تير برگزار شد.