خانه        بایگانی

رضويان: «مأمور بدرقه» قصد ندارد كسي را به زور بخنداند [یکشنبه، 24 شهریورماه 1387]

«جواد رضويان» بازيگر نقش «فرامرز» در مجموعه تلويزيوني «مامور بدرقه» به كارگرداني «سعيد سلطاني» در گفت‌وگو با خبرنگار با خبرنگار راديو و تلويزيون فارس، گفت: انگيزه من براي حضور در اين كار اين بود كه وقتي متن را مي‌خواندم، ديدم كه هيچ تلاشي نشده براي اينكه باري روي دوش بازيگر بيفتد و او مجبور شود كه به زور تماشاگر را بخنداند.
وي افزود: اگر ارتباط خوبي بين بازيگران به وجود مي‌آمد، نتيجه كار آنچه كه مي‌خواستيم مي‌شد و خوشبختانه اين ارتباط خوب به سرعت بين عوامل به وجود آمد و پس از 3 الي 4 قسمت اول، گروه كاملا با هم هماهنگ شدند. آن هم با توجه به اينكه من پيش از اين تجربه كار با «سيروس گرجستاني» و «محسن تنابنده» را نداشتم. با داشتن متني خوب با حضور تهيه‌كننده‌اي مثل آقاي اسماعيل عفيفه‌ و كارگرداني مانند سلطاني،‌ گره‌ها خلق شد و تا اينجا حداقل مي‌توانيم بگوييم كه ما براي خنداندن مخاطب تلاش خارج از قاعده نكرديم.
وي تصريح كرد: متن‌هايمان هم نمي‌‌گويم درجه يك بود ولي جذابيت‌هاي بسياري داشت و در مرحله ساخت نيز سعي كرديم در حق متن اجحاف نشود و حداقل اگر چيزي به متن اضافه نمي‌كنيم. چيزي هم از آن نگيريم و اميدوارم اين سريال به مذاق تماشاچي ساعت 11 شب ماه رمضان خوش بيايد.
«رضويان» درباره عدم رضايتش از ساعت پخش سريال نيز گفت: من نبايد از ساعت پخش راضي باشم. مخاطب بايد راضي باشد. من اصلا نمي‌دانم كنداكتورها بر چه مبنايي بسته مي‌شود، ولي به نظرم 11 شب كمي دير است به ويژه اينكه از چند وقت ديگر ماه مهر آغاز و مدارس باز مي‌شوند.بچه‌ها بايد زودتر بخوابند. والدين هم درگير اين مسائل مي‌شوند و قطعا از مهر ماه زمان پخش خيلي دير خواهد بود و لطماتي به كار وارد خواهد شد. اميدوارم تا آن زمان كار مخاطبان خود را پيدا كرده باشد و آنها در تكرار پي‌گير سريال باشند.
وي راجع به شباهت نقش «فرامرز» به ساير نقش‌هايي كه تا به حال بازي كرده است نيز گفت: اين فرد اصلا شخصيت خوبي نيست و فقط جلوي همسر و مادر همسرش مي‌تواند تظاهر به خوب بودن بكند وگرنه در نهايت همه جا نگاه غيرانساني داشته است و يكي از دلايل بازي كردنم اين بود كه نقش فرامرز را تا به حال بازي نكرده بودم.

«رضويان» همچنين درباره درگيري‌هاي مداومش با شخصيت افشين (محسن تنابنده) نيز گفت: وقتي به ذات قصه نگاه مي‌كنيم، مي‌بينيم كه بقاي شخصيت فرامرز به اين است كه با برادر زن خود درگير باشد. يعني اگر اين درگيري‌ها حذف شوند، ديگر هيچ عمل و عكس‌العملي در اين شخصيت‌ها نخواهد بود و درگيري‌هاي ميان افشين و فرامرز عامل گره‌ها و قصه‌هاي داستان است.
وي درباره لبخندهاي عمدي خود جلوي دوربين نيز گفت: ما از سال 76 به اين نتيجه رسيديم كه نيشخندهاي زير زيركي ما به شدت به مخاطب منتقل مي‌شود. اصلا دليلي بر درست بودن كار نمي‌بينيم، اما مساله‌اي است كه ما آن را پيدا كرده و از مقدار آن هم كم نكرده‌ايم و سعي كرده‌ام آن را در شخصيت‌ها و تيپ‌هاي مختلفي كه بازي كرده‌ام داشته باشم.
وي درباره مشكلات ساخت كارهاي مناسبتي نيز گفت: عمده مشكلي كه اين گونه كارهاي مناسبي دارند اين است كه هميشه در دقيقه 90 و 2 ماه مانده به ماه رمضان مي‌گويند كه قرار است سريال براي ماه رمضان ساخته شود. آن هم كاري كه قرار است در 26 الي 27 قسمت آن هم در ماه مباركي مانند ماه رمضان پخش شود. قرار است اين نويد را به تماشاچي مسلمان ما بدهد كه شما در ماه رمضان حداقل 4 پيام هم از سريال قرار است بگيريد. آيا اين زمان براي نويسنده، كارگردان، تهيه كننده و بازيگر كافي است؟ در اين ميان بازيگر موظف است در كوتاه‌ترين زمان خود را با نقش هماهنگ كرده و جلوي دوربين حاضر شود. اما آيا اين فرصت براي تهيه‌كننده و كارگردان هم فراهم است كه بتوانند اهدافي كه قرار است به مخاطب منتقل شود، منتقل كنند؟ زمان بسيار محدود ضربه زننده است. خيلي از كارگردان‌ها شايد در شرايطي به سراغ انتخاب بازيگر مي‌روند كه خيلي از بازيگران را از دست داده‌اند. يعني زمان، زمان بدي است از اين بابت كه اوج كارهاي سينمايي است. خود من 4 طرح سينمايي در دست داشتم كه 7 قسمت اول مامور بدرقه را براي من فرستادند. از آنجايي كه دوست داشتم در ماه رمضان هم كاري انجام داده باشم، در اين اثر حضور پيدا كردم.
بازيگر سريال‌هايي چون «پاورچين» و «چارخونه» درباره چهره‌پردازي خود در اين سريال نيز گفت: دوستان نهايت تلاش خود را كرده‌اند كه ما زماني براي چهره‌پردازي هدر ندهيم. يعني در سريع‌ترين زمان ممكن من جلوي دروبين حاضر بشوم. هرچند كه دو تن از بازيگران ما يعني سيروس گرجستاني و محسن تنابنده چهره‌پردازي‌هاي سنگيني دارند، اگر قرار بود من هم به اين جمع اضافه شوم،‌ ما هر روز زماني را براي چهره‌پردازي هدر مي‌داديم. ضمن اين كه من بايد به فرامرز نزديك مي‌شدم و تا حدودي اين هيبت ظاهري، مرا به او نزديك‌ كرده است.
او همچنين درباره پرداختن به بحث اعتياد در اين كار نيز گفت: ما تلاش كرده‌ايم تا جايي كه امكان دارد، مختصر و مفيد به بحث اعتياد بپردازيم.دغدغه‌ من از ابتداي كار اين بود كه مخاطبي كه به اندازه سر سوزن با «جواد رضويان» نزديك شده، از من پيروي نكند و من او را تشويق نكنم كه به مواد مخدر نزديك شود.
رضويان گفت: اين شخصيت هر وقت هم سيگار مي‌كشد، اتفاق ناخوشايندي برايش مي‌افتد و ما او را در دل قصه به اين مرحله رسانده‌ايم تا مخاطب بداند كه «رضويان» الان در حال انجام كار غلط و اشتباهي است.